Jednym z najważniejszych skutków wpisu osoby fizycznej do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (CEIDG) jest domniemanie prowadzenia JDG – jednoosobowej działalności gospodarczej. Oznacza to, że osoba zarejestrowana w CEIDG jest uznawana za przedsiębiorcę. Taka konstrukcja prawna niesie ze sobą ważne konsekwencje praktyczne i prawne, zarówno dla samego zainteresowanego, jak i dla jego kontrahentów oraz organów administracji publicznej.
Centralna Ewidencja i Informacja o Działalności Gospodarczej to publiczny rejestr przedsiębiorców będących osobami fizycznymi. Umożliwia on nie tylko rejestrację działalności, ale także dostęp do danych przedsiębiorców – takich jak NIP, REGON, adres, przedmiot działalności czy status zawieszenia. Jest jawny, bezpłatny i dostępny online. W praktyce, jeśli ktoś jest wpisany do CEIDG, traktowany jest jak przedsiębiorca, który faktycznie prowadzi działalność gospodarczą. Domniemanie to ma na celu ochronę obrotu gospodarczego – pozwala instytucjom publicznym i kontrahentom opierać się na informacji zawartej w rejestrze, bez konieczności każdorazowego badania stanu faktycznego.
Zgodnie z art. 17 ust. 1 ustawy Prawo przedsiębiorców ”Działalność gospodarczą można podjąć w dniu złożenia wniosku o wpis do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej albo po dokonaniu wpisu do rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego, chyba że przepisy szczególne stanowią inaczej.” Od dnia rozpoczęcia wykonywania działalności do dnia jej zaprzestania lub zawieszenia wykonywania, osoby fizyczne prowadzące pozarolniczą działalność podlegają obowiązkowo ubezpieczeniu: emerytalnemu, rentowemu, chorobowemu i wypadkowemu. Czyli opłacają składki na ZUS, są zobowiązane do prowadzenia księgowości, opłacania podatków czy wystawiania faktur. Dotyczą ich wszelkie prawa i obowiązki wynikające z ustawy Prawo przedsiębiorców.
Zdarzają się czasami jednak sytuacje, kiedy pomimo aktywnego wpisu w CEIDG działalność nie jest faktycznie wykonywana. Co wtedy? W takiej sytuacji istnieje możliwość obalenia domniemania wynikającego z wpisu do ewidencji. Zgodnie z wyrokami Sądu Najwyższego i WSA, z wpisu do CEIDG nie wynika domniemanie prawne, że osoba figurująca w ewidencji faktycznie prowadzi działalność. Domniemanie takie może być obalone w sądzie, ale wymaga przeprowadzenia przeciwdowodu. W takich sprawach zgłaszają się klienci również do naszej Kancelarii i najczęściej dotyczą one zadłużenia w ZUS z tytułu naliczanych składek na ubezpieczenie.
Podsumowując, wpis do CEIDG stanowi domniemanie, że dana osoba faktycznie prowadzi działalność gospodarczą. Jest to domniemanie wzruszalne, co oznacza, że można je obalić dowodami przeciwnymi – np. wykazując, że działalność nie została rozpoczęta, została zawieszona, zakończona lub w ogóle nie była faktycznie wykonywana.
Masz dodatkowe pytania?
Zapraszamy do kontaktu i umówienia spotkania w Kancelarii w Warszawie. Zapewniamy naszym Klientom kompleksową pomoc prawną
